Mijn naam is Anneke Muys
Ik woon in Harkstede, een dorp in de gemeente Slochteren, onder de rook van Groningen.
Ik woon hier aan een van de twee zandwinningsplassen die 'de Borgmeren' heten.
Een mooi gebied met veel ruimte en mogelijkheden om met de honden te wandelen en spelen.
'winterse zonsondergang gezien vanuit mijn huis'
De naam 'Borgstee' is ontleend aan de naam van het gebied en ontstaan uit het
Groningse woord 'borg' hetgeen zoveel betekend als:'burcht' en 'stee' wat betekend: 'plek'.
Ik heb hier mijn plek gevonden en de kennelnaam is daar uit voort gekomen.
De kennel "v.d.Borgstee" is bij de Raad van Beheer ingeschreven in het register van kennelnamen onder no. 266353.
Ik ben de gelukkige eigenaar van drie Västgötaspetsen, en met de komst van mijn eerste spets ben ik
lid geworden van de rasvereniging: Västgötaspets Vereniging Nederland, de VVN,
sindsdien heb ik vergaderingen en activiteiten van de vereniging bezocht.
In 2007 ben ik gekozen tot voorzitter van het bestuur van de vereniging en
vanaf dat moment volg ik namens de vereniging ook veel landelijke kynologische activiteiten en vergaderingen.
"met Ida, de jongste teef, als 'bontje' in mijn nek"
Om naast mijn beroepsmatige medische achtergrond meer inzicht te krijgen in de kynologie en het reilen en zeilen in de kynologische wereld heb ik enkele cursussen, georganiseerd onder auspiciën van de Raad van Beheer op Gebied van de Kynologie in Nederland, waaronder de KK1 en KK2 gevolgd en de examens met goed gevolg afgelegd.
Mijn eerste hond, een kruising stabij, kwam door omstandigheden bij mij wonen en is hier op hoge
leeftijd in 1999 overleden. In de hondvrije periode die na haar overlijden ontstond kreeg ik een poes,
en wat voor een poes! Bunty was een Balinees, de hond onder de poezen zoals men wel zegt.
Jammer genoeg is ze begin 2009 op een ochtend zoals gebruikelijk naar buiten gegaan maar niet meer terug gekomen.
"Lysa en Bunty laten hier zien dat in
hun geval Västgötaspets en kat prima samen kunnen gaan"
Omdat een poes echter geen hond is kwam al snel de behoefte aan een nieuwe viervoeter en na wat
veldwerk en met de hulp van welwillende leden van de VVN
heb ik de honden 'in het echt'
mee kunnen maken. Ik viel als een blok voor dit ras. In 2000 kwam mijn eerste Vätgötaspets,
Longrove Lady be Good, in mijn leven en een jaar later haar zus: Longrove Lysa, in 2006 gevolgd door Stenrikas Ivriga Ida.
Ik show regelmatig mijn honden en heb leuke resultaten met ze behaald. (zie showresultaten bij de beschrijving van de honden.)
Longrove Lady be Good
Longrove Lysa
Stenrikas Ivriga Ida